dinsdag 7 augustus 2018

Oostvaarders plassen


Door Gastblogger Marcel

Vandaag een ommetje Oostvaardersplassen. Met de auto dan wel te verstaan.  De Oostvaarders plassen vormen een natuurgebied van zo'n 5600 ha tussen Almere en Lelystad in de provincie Flevoland. Het doel is om een aantal vogelkijkplekken te vinden. En dat is zowaar gelukt, toch weer plekken waar we nog niet geweest waren, wel alleen te bereiken met een auto, tenzij je 50 km fietsen niet erg vind.

Te beginnen bij de zuidkant, waar men een prachtig uitzichtpunt gecreerd heeft, genoemd “de Oostvaarder” , beneden restaurantje, boven uitzicht over “het” gebied, echt heel uitgestrekt.
Wat een gebied ligt voor ons!  Vol met runderen en Edelherten en de Koninckspaarden. In het water rondom ganzen en meeuwen. Heel mooi allemaal, maar geen hoogvliegers, bovendien bloedheet, dus drinken mee en toch op pad naar de kijkheuvel bij de oostvaarder. Tussen het riet doorgelopen, het was net te hoog om goed alle baardmannetjes te zien. (Lees: we konden niks zien, LoL) Bij de kijkheuvel bleek dat de enorme droogte ook daar heeft toegeslagen. Als zelfs de kievit in de schaduw staat te wachten op betere tijden, dan zegt dat wat!
Terug naar de auto, op naar een andere plek.


Uitzicht Oostvaarder

 
Heckrunderen met jongen


 
droogte

Na een tijdje zoeken hebben we de binnenweg gevonden naar het noorden, het is de trekweg, zie google maps, maar daarvoor moet je eerst de stripheldenbuurt in Almere in(!). Echt heerlijk rustig langs die weg, her en der zit een visser langs de waterkant en ondertussen speuren wij slootkanten of, maar meer dan een “gewone” reiger, of meerkoet zit er nog niet in. Wel een mooie omgeving, en dat zomaar op de zeebodem.
Uiteindelijk komen we bij de praambult, magnifiek uitzicht, over een savanne. De plek waar zoveel om te doen was (bijvoeren ja of nee, etc)
 
Uitzicht Praambult
Toegangshek maar niet voor ons

En weer door, binnenweg langs het centrale info centrum van de Oostvaardersplassen, dat passeren we vandaag, ook van daaruit zijn er een aantal hutten te belopen.
Onderweg nog een edelhert gespot, langs de waterkant, goed opletten zoals altijd.

Nu zijn we zowaar bijna bij Lelystad en dus bij de meest noordelijke kijkhut. En daar wordt het feest, mooi uitzicht, goede lichtval, goed toeven, en vele vogels.
Zowaar de Steltkluut, wat een hoge poten, doet zijn naam echt eer aan! Hij had zijn stelten niet echt nodig, zo ondiep was het ook hier geworden. Een van zijn buurmannen was de Zwarte ruiter. Ook zaten er zowaar Casarca eenden!  En een aantal echte kemphanen, of om precies te zijn kemphennen.
 
Steltkluut

Casarca eenden



Zwarte ruiter in het midden

De hennen van de Kemphaan
Nou zo was de dag toch nog goed gekomen. Hoewel deze hut niet goed staat aangegeven ligt hij toch echt aan de Knardijk, net onder Lelystad, paadje van de dijk af en je komt en na een paar honderd
meter. Er zaten echt nog vele andere vogels zoals diverse meeuwen, Ganzen en Eenden. De Meerkoet lijkt overal wel te zitten, dus daarover heb ik het helemaal maar niet.


Marcel

woensdag 1 augustus 2018

Wolfheze

Lieve lezers van mijn blog, het is al weer een tijdje geleden dat ik een post geplaatst heb en dat komt vooral door de warmte. Maar als de warmte aanhoudt en je partner vakantie heeft ga je er toch maar op uit, wel uitgerust met goede schoenen, veel water en lunch.
Mijn partner wilde graag naar de Wodanseiken in Wolfheze. Hier lopen een aantal wandelingen van Natuurmonumenten. Het is een natuurhistorisch gebied met loofbomen, heide en beekjes en 15 grafheuvels. Ik wil graag een klein stukje citeren uit het boekje van natuurmonumenten;
Kaart wandeling op beschadigd bord

"Er liggen 15 grafheuvels en fundamenten van een middeleeuwse kerk. Als je deze cultuurhistorische monumenten wilt zien dan kun je het beste de blauwe route lopen.
Kunst van kerk oud Wolfheze

Deze voert langs de meeste ervan. Het is een reptielendomein want maar liefst 6 van de 7 Nederlandse reptielensoorten komen hier voor. De Zandhagedis, levenbarende hagedis, adder, hazelworm en gladde slang hebben hun leefgebied op de droge heide. De ringslang geeft de voorkeur aan vochtige plekken." Tot zover de mooie opsomming van wat je er tegen zou kunnen komen, waarvan akte. Niet gezien.
Gaai in het droge veld

De gewezen bosbes plantjes en mooie kleuren bij elkaar.

De Veluwe is zo mogelijk nog droger door al die hitte van de afgelopen tijd dan waar dan ook. Ik dacht dat het bij ons droog was maar daar was het schrikbarend bruin allemaal. Waar eerst allemaal bosbessen struikjes stonden waren nu velden met bruine takjes. Ondanks de droogte en de verzengende hitte was het een prachtige wandeling, vooral toen we uitkwamen in het dal en de beekjes zagen.
Beekjes en bruggetjes zonder water

Toch nog water, beetje sprookjesachtig

Al wandelend hebben we wel 2 Winterkoninkjes gezien en een Gaai op het veld (zie hierboven). We hebben een specht horen kloppen, koolmeesjes die verstoppertje speelden en de heide die langzaamaan toch paars wordt. In het dal kom je door een lieflijk landschap met beekjes en bruggetjes door het bos.
Winterkoninkje


De droge stukken geven wel mooie kleur effecten, bijna alsof het al herfst is. Bijna aan het eind gekomen van de wandeling zie je dan toch de Wodanseiken. Ooit geschilderd en vastgelegd door kunstenaars uit vroeger tijden. Zij hebben het dan ook Wodanseiken genoemd omdat ze zo groot waren.
Wodanseik in het midden achter

Wodanseik rest met prachtige tekening

Na deze route zijn we naar de Nederrijn gereden om even bij het water te kijken. Normaal gesproken kun je de stuwsluis over lopen en naar het stuw eiland gaan maar vandaag natuurlijk niet...
Iets verderop is er een oversteek pontje voor fietsers en een grasveld (wanneer het groen zou zijn dan) waar je kunt zitten en naar de boten (die er nu ook niet waren) kunt kijken. Er lag ongelooflijk veel vuil waar ik nu niet verder op in zal gaan.
We zagen een groep Nijlganzen en wat meeuwen, en veel fietsers die over wilde steken. Een Italiaanse ijsboer maakte daar gretig gebruik van en deed goed zaken.
Sluis bij Nederrijn

Juveniel Zwartkopmeeuw


Het was weer een heerlijke dag!

maandag 16 juli 2018

Hardenberg

Ooit belaagd door een groep ganzen met jongen? Blazende ganzenmoeders die je rauw lusten? Nee? Ik wel. Midden in Hardenberg is een park, met volières en water, rozenperkjes, bankjes en nog meer van dat moois. Wanneer je daar door het park loopt heb je kans om zo'n groep ganzen tegen te komen. Ze lagen allemaal rustig op het gras te slapen, tenminste zo leek het. Er hielden er 2 de wacht. Deze ganzen waren nieuw voor mij, had ze nog nooit gespot. Indische ganzen met jongen.
Groep Indische Ganzen met jongen 

Indische gans die de wacht houdt

eh...de zuster van bovenstaande gans?
 Na ons rondje door het park stuitte we dus op deze groep. We wilden doorlopen maar daarvan was niet direct sprake. Ze stonden allemaal op en kwamen op ons af. Blazend en dreigend. Ik moet je eerlijk zeggen ik heb maar een paar hele grote stappen achteruit gedaan. Toen ze uiteindelijk allemaal 1 kant waren opgeschoven zijn we er langzaam en op onze hoede langs geslopen. pfffffffff wat een avontuur toch weer.
Ook in het park te zien, Meerkoeten jongen en Waterhoen jonkies. Wat grappig zo klein en dan al zulke grote voeten.
Meerkoet jong

Waterhoen jong
Dus eenmaal weer in veiligheid kun je de dijk oplopen en zie je de Vecht. Je kunt daar een natuurgebied in wandelen en dan zie je veel onkruid velden, paarden en wat watervogels. Er zijn vennen en plassen en een uitloper van de Vecht. Wat een pech dat het allemaal zo droog is maar wat een mooi gebied.
Lange Ereprijs

Zwanenkoppel met 4 jongen 
Op een gegeven moment moet je weer naar de oever zien te komen en dat kan door middel van stenen met enorme ruimtes ertussen. Uit de verte hadden we het Zwanenkoppel gezien met de 4 jongen donsjes. Prachtig gezicht maar niet te weten dat we de volgende blaaspartij zouden krijgen. Want vlak naast die stapstenen hadden ze pontificaal hun nest gebouwd.
Bij de stenen aangekomen zaten de zwanen op hun nest en moest ik toch even slikken, met die ganzen nog vers in mijn gedachten.
Een zwaan of liever gezegd twee zwanen zijn net een maatje te groot als ze kwaad zouden willen maar ik heb ze even toegesproken dat we goed volk waren en dat we alleen maar hier langs gingen omdat we geen natte voeten wilde halen en dus veilig over de stenen moesten lopen. Het heeft geholpen want het bleef bij een beetje blazen. pfffffffffff Hoe veilig is wandelen in eigen land  eigenlijk?
Geen wilde dieren hier maar 'gevaarlijke vogels met jongen' .
Alles met een knipoog natuurlijk. Weer veilig aan de overkant zien we een kijkwand die niet af is.
Maar je kunt wel kijken. Mooi uitzicht over de Vecht.
Op het stenen trapje, om weer naar de dijk te komen, zag ik een wants.
Ridderwants
Nog een blik in de voliere met prachtige vogeltjes en de wandeling is ten einde. Ik heb de ganzen nog even gedag gezwaaid en de jongen van de Meerkoet en het Waterhoentje nog een blaaskus toegeworpen. Wat een dag!

Het was weer genieten!