donderdag 28 december 2017

Hunebedden

Drenthe
Als je in het westen van Nederland bent opgegroeid en er wordt je gevraagd wat weet je van Drenthe of waar denk je aan als je aan Drenthe denkt, dan zeg je als kind ; vakantie, bossen, fietsen en wandelen. Als twintiger zeg je; hunebedden, bossen, wandelen en eh…. Ver weg van waar ik woon?

Nu ik hier al bijna 12 jaar woon, met veel plezier en genietend van de rust en de bossen, zie ik vaak toeristen komen en gaan. Vooral toen ik in Vledder woonde, je weet wel dat dorpje vlakbij Diever, het vakantieparadijs voor toeristen. Ik woonde daar vlakbij het bos, ik stak de weg over en ik was er. Je zag er eigenlijk geen toeristen want de meeste toeristen gaan in Drenthe vooral fietsen. En hunebedden bekijken natuurlijk, en die zijn er nog genoeg in Drenthe.

Grafkamers

Hoe werd een hunebed opgebouwd
Ik ben geen religieus mens maar voor mij zijn hunebedden nog altijd waar ze voor gemaakt zijn; graven, grafkelders of grafkamers. Ik heb een boek over hunebedden uit de bibliotheek gehaald om me er in te verdiepen. Toch wil ik er niet al te diep op ingaan, daarvoor kunt u terecht in dat zelfde boek; Hunebedden, een monument van een steentijd cultuur van Evert van Ginkel, of op de website van www.Drenthe.nl/hunebedden . Ik vind het fascinerend en de vraag die  meteen naar boven komt borrelen is, hoe kregen ze die zware stenen toch op hun plek? Zie foto genomen uit bovenstaand boek;

Hoe bouwden ze toch een hunebed

Typen hunebedden

Er zijn verschillende hunebedden, 4 typen die gebouwd zijn destijds. Je had een portaalgraf, een ganggraf, het trapgraf, en het langgraf. 

van Boven naar onder; Het portaalgraf, het ganggraf, het trapgraf, en het langgraf. De laatste is een dolmen van Heveskesklooster.

Bij een langgraf ben ik onlangs geweest, echt heel bijzonder om te zien en indrukwekkend ook. Zie onderstaande foto;

Langgraf in Emmen


In de omgeving van Emmen hebben ze nog meer hunebedden,die ik bezocht heb,  maar die in Havelte zal bij de toeristen waarschijnlijk de bekendste zijn.  Alle hunebedden in Drenthe zijn opgegraven en er is niet 1 meer bij waar nog menselijke resten onderliggen. Ze zijn dus niet meer authentiek. En dat vind ik heel jammer, maar neemt niet weg dat het graven blijven. Bij de hunebedden zelf staan ook informatie bordjes met een nummer, dit kun je allemaal terugvinden op een site; http://www.hunebeddenwijzer.nl/  Hier kun je de hunebedden vinden die nog bestaan.

VandalismeOok hunebedden zijn gevoelig voor vandalisme. Net als dat er soms graven op een begraafplaats vernield worden, gebeurd dat ook met hunebedden. In het boek vertellen ze over een hunebed waar zo’n groot vuur naast gestookt was dat er een steen is gebarsten . Zonde! 

En wat te denken van ouders die hun kinderen erop laten ‘spelen’ of nog erger,  er zelf over heen klauteren!. Ik sta er elke keer weer van te kijken, mijzelf te verbazen en het doet ook een beetje zeer. Dit  respectloos gedrag.  Je gaat toch ook op een begraafplaats niet tussen de graven spelen? Ik heb er 1 keer iets van gezegd, tegen een toerist, op een beschaafde manier uitgelegd dat dit een graf is (geweest). Als antwoord krijg je dan dat inderdaad geweest is en het nu niet meer zo is.  Dus?......... is het nu een klim en klauter apparaat in de natuur? Apekooien op een hunebed?

Ik doe het voor mezelf nu maar af als onwetendheid en respectloos maar ik zeg het niet meer, wil het wel maar doet het niet, voor mijn eigen veiligheid. Natuurlijk zijn er ook (echte) Drenten die dit soort dingen doen, dat weet ik. Het zijn niet alleen de toeristen.

Geniet, maar wel met respect!

Bron; Hunebedden van Evert van Ginkel. 

woensdag 27 december 2017

Kerstdagen

Kerstdagen

Voor mij zijn kerstdagen eigenlijk gewone dagen, het was dus gewoon maandag en dinsdag. Wasje draaien en ophangen, stofzuigen. Gisteren, tweede kerstdag, waren we in Friesland, pingo’s kijken. Pingo’s? Ja waar televisie al niet goed voor is. Ik wist ook niet dat sommige vennetjes in / op de heide pingo’s waren/ zijn. In het televisie programma ROEG!  Op RTV Drenthe was de presentatrice ook op uitstapje in Friesland, naar de pingo’s kijken.

Traditie

Op de weg terug van pingo’s kijken, hoorde ik op de radio dat er een nieuwe traditie was en dit jaar was het groter dan vorig jaar. Mensen gaan massaal naar de meubelboulevard en de ikea en ook het strand en dan lekker tegen elkaar aan botsen. Er waren dit jaar meer botsingen geweest dan vorig jaar dus het wordt al een aardige traditie. Ik heb met verbazing geluisterd, traditie?  Wij hebben ook een traditie, mijn partner en ik, wij gaan als hij thuis is, lees vrij is, altijd ergens wandelen. Dat is een fijne traditie, en vaak lijkt een middagje weg dan ook een beetje op vakantie.
Terug naar de pingo’s, eigenlijk pingo ruïne. Pingo is eskimo taal voor ‘heuvel van ijs’. In Nederland schijnt het in de ijstijd ook behoorlijk koud geweest te zijn, zo koud dat er ook pingo’s konden ontstaan. Momenteel komen ze alleen in Groenland, Alaska en Canada voor.
In Nederland zijn het dus vennetjes, ontstaan door zo’n pingo die is ‘weggezakt’.  Wil je meer weten over dit onderwerp?; https://gea-drenthe.nl/pingos-en-pingoruines.html

Een pingo ruïne in Friesland



Drukte

Prachtig om te zien, zo’n ven, en we hoopten natuurlijk op vogels. Afgezien van een paar wilde eenden en grauwe ganzen geen vogels of andere dieren gezien. Wel veel mensen! Het was druk in Friesland.
Eenmaal weer thuis hoorden we op de televisie bij het journaal dat het zo druk geweest was in de natuur, vooral de natuurgebieden in de buurt van de randstad. Ze gaan nu nog meer natuur maken omdat er te weinig is voor zoveel mensen.

Eerste kerstdag

Ook gewandeld, maar in het Sleenerzand.  Daar hebben we gelukkig geen kip gezien, wel prachtige effecten van de larixen die verkleurd zijn.

Zie in de verte dat de jonge verkleurde larixen eruit springen op deze grijze dag


Maar ook een prachtig beeld op de speelweide. Een uitgeholde steen die gepolijst is. Het lijkt op het heelal om eerlijk te zijn. De achterkant van de steen is ook hol, kun je nagaan wat een dikke steen het was, en heeft ook een prachtige binnenkant.
Het beeld is ter nagedachtenis aan Toos Goorhuis, zij heeft samen met haar wandelvriendin het Pieterpad gemaakt. Dat loopt van Pieterburen naar de ST Pietersberg in Maastricht. En nog altijd lopen mensen deze route, iedere keer een stukje.


Plakkaat bij beeld

Voorkant beeld

Achterkant beeld


Ze hebben zelfs een website http://www.pieterpad.nl/  dus wie interesse heeft….
Zo hebben wij onze kerstdagen heerlijk gewandeld en gisteren zelfs genoten van het zonnetje.


Tot later! Blijf Genieten!

donderdag 21 december 2017

Schaduwkanten

Van ons mensen


Mensen zijn vaak bang van hun schaduwkant, of weten niet dat ie er is. Hij is er wel, en iemand die roept ‘dat zou ik nooit doen’ die kent zijn schaduwkant nog niet. Hij ontstaat vaak als we onze kwetsbaarheid ontkennen, en verdringen maar daarmee verdwijnt het niet.
We verbergen het vaak achter trots, vijandigheid, rascisme, opstandigheid, afstandelijkheid en superioriteit.
De schaduwkant van ons mensen is er maar we zien het maar weinig. Iedereen heeft een ‘schaduwkant’ of een donkere kant, niemand uitgezonderd. Het komt pas aan het licht als het getriggerd wordt en soms is dat ook goed, om jezelf op die manier ook te leren kennen.
Wat kan je eigen schaduwkant kennen je geven? Een heleboel, want wij mensen zijn survivors en als het nodig is, dan is die kant er om je te helpen. Het helpt je dus om jezelf te kennen, ook je schaduwkant, want dat geeft vertrouwen dat als het nodig is, het je helpt om te overleven.
Als je je schaduwkant kent en weet dat het er is dan hoef je je niet meer anders voor te doen dan je bent, je kunt helemaal jezelf zijn. Je hoeft ook niet bang te zijn voor anderen want niemand kan je iets vertellen over jezelf wat je zelf al weet. Je bent al helemaal compleet!



Wat ook goed is om te weten dat iedereen een schaduwkant heeft is dat je ook niet meer veroordeelt, beoordeelt of oordeelt over een ander zijn schaduwkant. Je weet dat je er zelf ook 1 hebt en je kunt het oordeel over een ander loslaten. En uiteraard als je je oordeel los kunt laten en weet dat je een goed mens bent kan de compassie komen. We doen allemaal ons best om een goed mens te zijn, de een heeft er alleen wat meer moeite mee dan de ander. Of de ander kent zichzelf nog niet zo goed als jij.
We zijn allemaal mensen met goede en slechte kanten en dat mag je toegeven en weten voor jezelf daardoor begrijp je een ander ook beter. En we willen allemaal gelukkig zijn, ieder op zijn eigen manier.  Als je je bewust bent  van je schaduwkant, kun je een liefdevoller mens zijn.


Van de natuur

 In de natuur is de schaduwkant minder ‘gevoelig’ als onderwerp. Het is namelijk zo dat in Nederland de wind meestal uit het zuidwesten of westen waait en dat die kant van de bomen vaak begroeid zijn met mossen. Omdat mossen van vocht houden, tenminste degene die je dus op een boom ziet. Je hebt natuurlijk verschillende soorten mossen. Ik wil graag een post maken over mossen maar tijdens het zoeken naar informatie daarover ben ik een beetje overdonderd. Er zijn zoveel verschillende soorten, mossen, korstmossen, haarmossen enz. Ik heb wel ontdekt dat mijn ‘sterremos’ geen sterremos is maar Fraai Haarmos. Hhihi. ( Polytrichum Formosm om precies te zijn)

Mossen op een dode boom





Maar goed, terug naar de schaduwkant van het bos, daar groeien dus mossen op de bomen, er groeien vaak varens onder. In de tuin groeien er hosta’s onder bomen, die gedijen goed in de schaduw. Dus wat is er mis met een schaduwkant?

mossen op een levende boom


Niet zozeer mos alswel een soort van aanslag


Hoe slecht is mos op een boom? Ik kan er eerlijk gezegd niets over vinden. Wat ik heb gelezen is dat ook al zie je mossen en korstmossen vaak op bomen die dood zijn of op sterven na dood, het is alleen niet zo het mos dat dat veroorzaakt (heeft). En eerlijk gezegd vind ik mos prachtig en ook soms wat mysterieus. En als ze zelf niet mysterieus zijn dan laten ze een (dode) boom die volledig begroeid is met mos zeker mysterieus aandoen. Zeker als het ook nog mistig is en grijs weer. Prachtig!

Quote van de dag;
Mens zijn is ook je schaduwkant accepteren en in het licht brengen
Durven zijn die je bent, want niemand is volmaakt





woensdag 20 december 2017

Groen is de kleur van...

Groen is de kleur van de groenblijvers en gelukkig zijn dat er best veel. Tijdens een wandeling in een herfstbos is er nog steeds kleur te zien, in vele tinten groen.
Een van de groenblijvers is de hulst, donkergroen. Een andere is het mos, in veel soorten en tinten. Favoriet bij mij is het sterremos, zo mooi groen, zelfs in de winter en zacht! Ook zie je op sommige plekken de zaden eruit steken. 

Sterremos zaad


Varens zijn er natuurlijk ook in variëteiten maar er zijn erbij die nu nog groen zijn, weliswaar liggen ze plat op de grond maar ze geven toch kleur aan een winterbos. Ook de bramen zijn nu nog groen, en stekelig! En voordat je het beseft lig je met je neus in het mos, de stekels grijpen zich vast in je broek als je er, naar eigen denken, over heen stapt. Met je andere voet stap je op het andere deel en het besef dat je gaat vallen komt iets te laat om nog wat te ondernemen. Ja niemand heeft gezegd dat het ook veilig is in het bos! Ha.
Ook zijn er nog groene bomen, naaldbomen dan welteverstaan. De kleintjes zijn lichtgroen en nog in “opbouw” en zien er schattig uit, voor zover een boom er schattig uit kan zien. Maar is dat niet met alles wat klein is? Baby’s, kittens, puppy’s en ook bomen en planten?  Voor mij als natuurgek wel, nieuwe bomen zijn natuurlijk heerlijk om te zien en als een kind zo blij ga ik op mijn hurken om een foto te maken van die kleintjes.

Het nog altijd groene gras


Gras is ook nog groen, het groeit niet als het onder de 10 graden is maar het is nog altijd groen. Verbazingwekkend na de sneeuw en de vorst, al die regen die het te verduren heeft gehad, en nog altijd groen!
Ook het bos is zompig en sommige bomen hebben het leven losgelaten, wortels niet genoeg geaard, zompige grond en een storm, omgevallen, niet te stuiten! 


Twee eenheid omgevallen


Jonge naaldboompjes

Kleding

Ja ik ben zelf ook erg gecharmeerd van de kleur groen, en dan vooral in de tint “boswachter groen”, maar ook de andere variëteiten daarvan. Dennengroen, mosgroen… geen hard groen dat niet.


Dieren

Ook dieren zijn er in groene tinten, kikkers, padden, hagedissen, salamanders en slangen maar ook insecten zoals de groene schildwants. Valt natuurlijk op dat ze dan niet opvallen, ze hebben een schutkleur in hun biotoop.


Quote van de dag:

De natuur schept gelukkige gedachten. Wijzelf zijn nietig en tijdelijk.
Emile Vollenhoven

dinsdag 19 december 2017

Inspiratie

Geen gebrek

Nee geen gebrek aan inspiratie, integendeel zelfs. En dat is ook weer een “luxe” uitdaging. Want krijg al die ideeën maar eens op een rijtje. Ik zit nog niet in de flow van iedere dag een post de deur uit doen. Heb ook geen idee of dat er ook gaat komen. Maar ik heb wel de drang om regelmatig iets van mij af te schrijven.
Inspiratie haal ik uit de natuur, natuurlijk, als ik wandel dan worden de gedachten als het ware mijn hoofd ingeblazen via de lucht die ik stevig inadem.

Kent u de musical Joe? Is al een tijdje geleden weer dat deze vertoond is, maar daar speelt Mathilde Santing een engel en O wat kan die vrouw zingen, als een engel. Ze zingt het liedje “inspiratie”, zo mooi, de rillingen lopen over je rug en een traan weet zijn weg te vinden naar mijn ooghoek. Zo mooi.

Noem het inspiratie
Adem van de geest
Inspiratie, maar wij zijn het steeds geweest
noem het inspiratie
en dat is het ook,
de ingeblazen adem van de geest.

Maar goed even terug naar mijn eigen inspiratiebronnen. Als het de engelen zijn geweest die mij steeds inspiratie geven dan ben ik ze dankbaar maar ook een beetje verbolgen want waarom kunnen ze niet wat andere momenten kiezen om mij inspiratie in te blazen? Al wandelend, terwijl ik probeer te ontspannen en te genieten van mijn omgeving, als ik wil gaan slapen (gelukkig niet iedere dag) en dan lig te malen over een post, ik ga er dan maar uit om steekwoorden op te schrijven. Niet de hele post natuurlijk ’s nacht om 1 uur. Pffff
Boeken

Ik ben een boekenwurm, altijd al geweest en dat geeft veel kennis en woordenschat, maar al die informatie moet ergens heen he….?
Momenteel lees ik een boek van boswachter Arjan Postma, heel leuk en grappig geschreven. Maar meteen op de eerste bladzijde zag ik dat het een man naar mijn hart is. Hij schrijft en ik citeer;
“De natuur zit vol verhalen, ben al tien jaar boswachter en nog steeds weet de natuur mij te verrassen. Ik word ontzettend blij van de rijke wereld om ons heen, en mijn enthousiasme wil ik delen met iedereen. Voor mooie natuur hoef je echt niet naar Afrika. De natuur is dichterbij dan we denken. In de achtertuin, in het bos, in het slootje om de hoek, dáár gebeurd het allemaal. Als je weet waar je op moet letten dan is het spannend. Ik hoop dat u door het lezen van dit boek anders gaat kijken en dingen ziet die u vroeger niet zag”

Ik kan me daar zo in vinden, helemaal!  Dus allerlei boeken, magazines geven mij inspiratie maar daar haal ik natuurlijk ook kennis vandaan.

Ik heb in het verleden eens een gedicht geschreven over een beuk, mijn favoriete boom. (ja ik ben het niet vergeten er komt ook een post over bomen ;)  )

Langs de kracht van je bestaan

kijk ik omhoog
voel me nietig
en gelukzalig
door jullie omringd
krijg ik kracht

dat ik hier mag zijn
genietend van jullie
ik omarm
je met liefde
en voel weer die kracht
die door je stroomt
en mij raakt 

ik kijk naar beneden
naar je geweldige geaardheid
en voel mijn wortels
in de aarde
en weer ervaar ik die kracht
die pijn en verdriet
doet verdwijnen
en plaats maakt voor
een intens geluk

op dat moment  voel ik  me
één met het bos



Uiteraard zijn er nog meer media die af en toe inspiratie (zullen) geven, maar de meeste inspiratie komt natuurlijk uit de natuur zelf.
Ik hoop dat ik met mijn blog hetzelfde kan bewerkstelligen als boswachter Arjan met zijn boeken.  Als je mijn blog leest dat je er zelf op uit wilt trekken!

Veel natuurlijke inspiratie gewenst!
Geniet!

zondag 17 december 2017

Op ontdekkingsreis

Ik ben niet zo’n fan van tv kijken. Als ik kijk, zoek ik gericht naar programma’s die mij interesseren. Het zal u niet verbazen dat natuurprogramma’s favoriet blijken te zijn.

Het drentse programma “Roeg” en ook “Strunen” behoren tot mijn favorieten van RTV Drente, waar ik erg graag naar mag kijken. Gisterenavond bij Roeg ging het over het gebied in Exloerkijl.

Presentatrice Loes gaat dan op pad met een boswachter van het desbetreffende gebied.
Vandaag togen wij dus ook naar Exloërkijl, want zo zei de boswachter, daar zijn op de plas Zaagbekken te zien. Zaagbekken, en hier betreft het de Grote Zaagbek, is een eend en eenden waren er genoeg. Ik heb genoten van de zon, het rustige weer, de weerkaatsing in het water van die plas en ..
jazeker we hebben de Grote Zaagbek, een aantal vrouwtjes, ook echt gezien.

Grote Zaagbek (vrouwtje)

Smient

Wintertaling 

De prachtige plas bij  Exloërkijl

Die plas is trouwens in de jaren 70 uitgegraven om zand te winnen om de wijken te dempen.
Maar even terug naar Exloërkijl.  Het bos wat aan de plas grenst, het pad langs de sloot waar je, als je heel veel mazzel hebt, een bever zou kunnen ontwaren, allemaal nog gebieden om te ontdekken. Dat is het mooie van zo’n programma; als ze iets behandelen waar je al eens geweest bent dan is er herkenning maar gaan ze naar een gebied wat je nog niet gezien hebt dan is het zeker fijn om op ontdekking te gaan!  En we hebben al veel gezien in Drenthe, het is ook zo mooi hier! Ook in de winter. Er waren nog meer soorten eenden trouwens, de Krakeend, de Smient en natuurlijk de wilde eend maar ook de Wintertaling hebben we gezien!

Ik kan u het programma,  maar beter nog , de natuur in Drenthe zeker aanraden, er is zoveel moois te zien! En.. We hebben nog niet alles gezien wat de boswachter ons gisteravond liet zien, maar we gaan zeker nog een keer terug!

Een Drentse wintergroet!

donderdag 14 december 2017

Gewoon doorademen

Levensbelang

Ademen is van levensbelang en als je geen longproblemen hebt neem je het eigenlijk als vanzelfsprekend dat je ademt. Toch is dat niet zo. Niet voor iedereen. Als je longproblemen hebt is iedere ademteug een worsteling. We ademen allemaal want het is van levensbelang, de meesten op de automatische piloot. Toch is ademen heel belangrijk, niet alleen om te leven maar ook voor hoe je je fysiek en mentaal voelt. 

Een foto van het internet


Manier van ademen

De meeste mensen ademen oppervlakkig, hoog in de borst. Neem even de tijd om te kijken hoe jezelf ademt. Oppervlakkig? Ben je nerveus, gestrest? Als je oppervlakkig ademt kan het zijn dat je je daardoor gestrest voelt. Andersom kan ook natuurlijk. Als je normaal diep in en uitademt en je zit in een stress situatie dan kun je anders gaan ademen.
Als je via je buik ademt, dus een diepe en lage ademhaling heeft dat veel  voordelen voor je lichaam, fysiek en mentaal.
Je hebt meer energie, je gemoedstoestand verbetert, je hebt minder stress en je bent minder prikkelbaar. Andere voordelen kunnen zijn is dat je bloeddruk verlaagt wordt, je een betere spijsvertering zult krijgen.

Uitleg hoe je via je buikademt
Bij inademing gaat je buik naar buiten
Bij uitademing gaat de buik naar binnen.



Stilte wandeling

Als je in het bos loopt, of langs het strand let dan eens op je ademhaling, is hij oppervlakkig of laag?
Wanneer ik in het bos loop, en ik zie of hoor een vogeltje dan hou ik mijn adem in. Ik blijf staan en kijk waar het geluid vandaan komt. Plotseling bemerk ik dat ik mijn adem inhoud, word ik me bewust van mijn ademhaling en neem ik een diepe teug. Ik blijf even luisteren, ruiken en kijken. Daarna ga ik weer verder wandelen, bewust van mijn voeten in de aarde, mijn zintuigen op scherp en lettend op mijn ademhaling. Die is diep, ik adem met mijn buik.
Vandaag, maar ook de  dagen die al achter ons liggen, was het mistig en grijs. De donkere dagen voor kerst en toch, heb ik zo genoten van mijn mist wandeling. Ik heb staartmezen gezien, een winterkoninkje, een specht gehoord, en goudhaantjes gezien. 

Bewustwording

Wat natuurlijk belangrijk is bij ademen is dat je je ervan bewust bent . Ook al ben je druk en heb je weinig momenten om even ‘stil te staan’, op zo’n schaars moment kun je je ook bewust worden van je ademhaling.  Want als je je bewust wordt van de belangrijkheid van ademen en dat het niet vanzelfsprekend is dan wordt je leven rijker.


Natuur ademt ook (onderstaande tekst is afkomstig van de site van Willem Wever)

Iedere keer dat wij ademhalen, ademen we zuurstof in en koolstofdioxide uit. Er is geen oneindige hoeveelheid zuurstof, maar daar heeft de natuur wat op gevonden: bomen, planten en algen ademen overdag koolstofdioxide in en zuurstof uit.
Het proces waarbij bomen koolstofdioxide omzetten in zuurstof heet fotosynthese. Groene bladeren hebben hele kleine mondjes waarmee ze koolstofdioxide opnemen uit de lucht. Als de zon op de bladeren schijnt wordt in het blad koolstofdioxide en water omgezet in suiker en zuurstof. De suiker slaat de plant op om te groeien, maar de zuurstof heeft hij niet nodig. Die gaat het blad ook weer uit via de bladmondjes.
’s Nachts draait het hele proces zich om: dan neemt de plant zuurstof op en ademt íe koolstofdioxide uit. Planten ademen zuurstof in om de opgeslagen suikers te kunnen verbranden en met de vrijgekomen energie te kunnen groeien.


TIP!  Heb je met de kerst te vet gegeten? Goed en diep ademen via je buik helpt om te voorkomen dat je misselijk wordt en de vertering gaat sneller!!

Veel bewuste ademhalingen gewenst!

Geniet!

woensdag 13 december 2017

Misstanden in de natuur

Daar het te slecht weer is om er op uit te trekken, even een blog over wat ergernissen waar ik regelmatig tegen aan loop als ik uit wandelen ben, soms letterlijk!

Zwerfvuil

Ja dit staat op de ergernissenlijst wel op nummer 1. Wat bezield mensen toch om het afval waar ze zelf vanaf willen gewoon op de grond te gooien? Het kan de bodem en al het leven wat daar in huist, vervuilen, dieren kunnen het opeten waardoor ze vergiftigd kunnen worden en/of hun darmen verstopt raken en een langzame dood sterven. Ze kunnen er in verstrikt raken en daardoor stikken.
Afval in de natuur vergaat heel traag, kauwgom vergaat pas over 20 jaar en een blikje of plastic flesje helemaal niet, over chipszakken en plastic snoeppapiertjes maar niet te spreken.
We zijn niet allemaal zo verzot op de natuur als ik, maar ik doe een beroep op het fatsoen van iedereen die graag buiten vertoefd. En ouders, leer ook je kinderen om afval mee naar huis te nemen, of in je jaszak te bewaren tot je een vuilnisbak ziet.! Geef aub zelf het goede voorbeeld en laat kinderen zien hoe het hoort!  Dus niet op een hangplek zonder vuilnisbak gewoon op de grond gooien en laten liggen! Want een beetje wind zorgt ervoor dat het verspreidt wordt en gaat “zwerven” met alle gevolgen van dien!
Loopt u nou ergens en u ziet zwerfvuil op de grond liggen, raapt u het dan op?

Houtwinning met te grote machines

Ja het is verschrikkelijk wat sommige machines voor sporen achterlaten. Te treurig voor woorden, het lijkt vaak op een oorlogsgebied wat er van een bos over blijft na de houtwinning.  Alsof er een bom is ontploft en als ik zoiets zie staan de tranen in mijn ogen. Die machines zijn zowel voor het zagen als het meteen “strippen” van de gezaagde bomen, ze maken diepe sporen in de grond, vernielen , afgezien van de bomen, ook het bodemleven, wandelpaden en wat al niet meer! Kan dat nou niet anders?
Ogenschijnlijk niet, want het is natuurlijk een kwestie van geld. Tijd is geld, dus snel , snel die bomen kappen en strippen, daarna weer terugkomen om nogmaals de boel te verstoren.
Het zal nodig zijn, ik ben geen bosbeheerder en heb geen verstand van hoeveel geld erin om gaat, maar het gaat me zeer aan het hart, al die mooie bomen.

Schreeuwers en andere lawaaischoppers

Ik heb het er in de vorige post al over gehad, ik zelf heb er een hekel aan dat mensen schreeuwen in het bos, of waar dan ook! Iedereen recreëert op zijn eigen manier, de een voor de ontspanning en rust ,de ander om lekker sportief te zijn.  Zelf probeer ik dan ook zo diep mogelijk het bos in te gaan om die benodigde rust te vinden, weg van fietspaden. Dat is mijn oplossing..
Er zijn ook mensen die een hekel hebben aan de toenemende mate van atb’ers, zij leggen dan boomstammen of takken op het pad. Dat vind ik niet kunnen, je kunt er een hekel aan hebben dat je het pad moet delen met atb’ers, en neem van mij aan dat heb ik ook, maar het is niet sociaal om er dan voor te zorgen dat deze personen gaan vallen, dat is “not done!!”.  Het bos, maar ook andere gebieden, zijn voor ons allemaal en met elkaar rekening houden is het motto om het gezellig te laten blijven.

Vernielingen

U kent dat vast, een briefje aan de boom met een opdracht. Heel leuk zo’n speurtocht, maar doet u na het evenement moeite om het ook weer van die bomen te halen? Vaak niet he?

Planten en bomen vernielen zie ik ook nogal eens, baldadigheid en grote lol, maar zonder respect voor alles wat leeft. Het treft mij diep, en u als lezer kan dat overdreven vinden maar ieder levend wezen dat lijdt door toedoen van een mens, treft mij ook.  Het is namelijk helemaal niet nodig als iedereen respect kan opbrengen voor alles wat leeft. Er wordt vaak gezegd dat je aan de manier waarop iemand met dieren of planten/bomen omgaat,  kunt zien hoe hij met mensen om gaat.

Nu ik zo lekker bezig ben heb ik nog een laatste ergernis;

De bemoeizucht van de mens

Daaronder versta ik; ingrijpen om de natuur naar “oude staat” terug te brengen wat met zich meebrengt dat vele bomen gekapt moeten worden.  Jonge vogeltjes uit het nest halen om te ringen, zogenaamd om ervan te leren, alles leuk en aardig maar hoeveel willen we er nog ringen en stress geven? De eeuwige strijd om het afschieten van wild, want ze eten de akkers leeg of ze vernielen iets anders… we moeten niet vergeten dat wij mensen meer vernield hebben en nog zullen doen dan dat de dieren, de oorspronkelijke bewoners van vele bospercelen die wij gekapt hebben, zullen doen.
Het is mijn mening dat het goed is dat de wolf naar ons land komt, deze heeft de reeën en herten als voedsel  waar wij als mens zo’n “last” van hebben. Het enige in de natuur waar de mens (nog) geen invloed op heeft, is het weer. Ha!
Om positief te eindigen, want ik besef dat het niet zo’n heel positieve post is geworden, wil ik zeggen dat wij als mensen ook veel goeds doen.  Ecoducten zijn een prachtige oplossing, alle zogenaamde padden gootjes enz. Ach uiteindelijk zullen we allemaal wel wakker worden, dat,  als we de planeet nog iets langer willen laten leven, wij  als mensen zuiniger moeten doen met alles, meer respect voor alles wat leeft, ook een ander mens, maar ook dieren en planten en bomen.

Het moest me van het hart, maar ik ben en blijf een positief mens en heb goede hoop voor de toekomst van onze planeet. De volgende post is zeer zeker positief en gaat over de kracht en de schoonheid van bomen.

Quote van de dag; door Albert  Einstein, natuurkundige

"Een mens maakt deel uit van het geheel, dat door ons "het universum" genoemd wordt. Onze taak moet zijn dat we onze cirkel van compassie vergroten, zodat alle levende wezens en de gehele natuur in al haar schoonheid er door omvat worden".

Ik sluit me daar graag bij aan!
Geniet met respect.

dinsdag 12 december 2017

Natuur is overal

Wat is natuur?

De dikke Van Dale zegt het volgende;
na·tuur (de; v)1aangeboren aard of gestel; = geaardheid: hij is van nature vriendelijkpuur natuur gezegd van iets dat of iem. die geheel natuurlijk is
2dat wat de mens om zich heen ziet als niet door hem gewijzigd: wandelen in de vrije natuur
Juist ja; Is er dan nog wel natuur in Nederland? Overal grijpt de mens in, door zijn onbedwingbare drang om controle te houden. Controle over andere mensen, maar dus ook controle over de natuur.
Nu gaat het in deze post daar niet om dus dat laat ik voor nu nog maar even rusten. Wat is natuur voor mij, voor jou? Voor mij is natuur alles wat buiten groeit, bloeit, leeft en zweeft (het weer).
Achtereenvolgend bomen, planten, de dieren………. Eigenlijk alles wat moeder aarde ons heeft geschonken. Enne.. wij mensen zijn wij ook natuur? Ja natuurlijk, uiteindelijk wel. Dus eigenlijk is alles 1? Hmmmm goeie vraag maar te spiritueel voor deze post. Je rolt ook van het ene in het andere onderwerp als je gaat filosoferen..

Natuur in de tuin

Uiteraard is alles wat in je tuin staat natuur, maar heb je wel eens tussen je tegels gekeken als er bijvoorbeeld mos of onkruid tussen groeit? Of kleine schimmels, paddenstoelen.
Als je een bevoorrecht mens bent, zoals ik zelf momenteel, dan heb je heel veel natuur om je huis. Ik ben daar ook heel gelukkig mee, en waardeer het iedere dag de vogels te zien, de sneeuw op de bomen op dit moment, de pootafdrukjes van die poes die iedere dag de konijnen bang komt maken. Er is veel te zien. De bomen die al knoppen hebben voor de blaadjes van het volgend groeiseizoen en hetzelfde geldt voor de hortensia, ik kijk er al naar uit!
Het mos tussen de tegels of in het gras van de voortuin, voldoet niet aan het ideaalbeeld dat mensen wordt opgedrongen door verschillende media. Maar ik vind het mooi, de vogels zijn er blij mee want die pikken het volgend voorjaar uit het gras voor hun nestje en tussen de tegels zitten regenwormen onder het mos (ga maar eens met een voegenkrabber te keer).

Natuur in de stad

Heb je wel eens naar het programma Vroege Vogels gekeken? Heel interessant programma waarin  het niet alleen over vogels gaat. Daarin hebben ze ook wel eens de natuur in de stad als onderwerp gehad. Fascinerend! Bijvoorbeeld in Amsterdam, mijn geboorteplaats, heel veel natuur.
Ja dat verwacht je niet van een stad, toch is het zo. Daar heb je bijvoorbeeld het Amsterdamse Bos, met de geitenboerderij maar ook  (volgende tekst is van een website over natuur in Amsterdam dus niet van mijzelf) (zie ook deze website; https://www.iamsterdam.com/nl/zien-en-doen/natuur/beste-van/amsterdam-voor-natuurliefhebbers )
Amsterdam werd onlangs gekozen tot een van de groenste steden van Europa, omdat de stad zich actief inzet voor duurzaamheid en natuurbehoud. Het Amsterdamse Bos is een van de grootste stadsparken van Europa waar 150 inheemse boomsoorten en meer dan 200 vogelsoorten leven. In 1934 werd het opgezet als beplantingsproject en inmiddels beslaat het meer dan 1.000 hectare. Het bos aan de rand van de stad vormt de natuurlijke leefomgeving van konijnen, eekhoorns, kikkers, spechten en andere vogels. Wilde orchideeën en andere zeldzame planten groeien tussen het riet. Ook midden in de stad geniet je van groene parken. Slenter eens een middag door het Vondelpark of picknick in het Oosterpark, het Sarphatipark of het Amstelpark.
Wauw toch? Er zijn vast nog meer steden die veel natuur hebben.

Natuur op het platteland
O dat is er zeker, natuur op het platteland, het is vaak in het nieuws dat er teveel schadelijke stoffen worden gebruikt e.d. maar er is nog steeds natuur. Bijvoorbeeld die stukjes akker met mais die blijven staan en waar de reeën op af komen, geweldig! Of graslanden waar je de weidevogels kunt zien, of de bospercelen tussen de akkers, waar wij mensen niet in kunnen (omdat het van een boer is) maar waar de in het wild levende dieren wel degelijk een schuilplek of een ander soort toevlucht vinden. Of bijvoorbeeld de vloeivelden in De Krim. Dat was vroeger een spoelwaterbassin van de aardappelmeel fabriek AVEBE, nu een prachtig natuur gebied waar je veel vogels kunt spotten. Er zijn verschillende vogelkijkhutten/wanden en als je geluk hebt zie je roofvogels. (website van vogelkijkhut:  http://vogelkijkhut.nl/view/674/ )






Natuur in huis

Zeggie? (Amsterdams ) Natuur in huis? Jazeker, de kamerplanten, zijn ook natuur. Kamerplanten zijn eigenlijk planten die elders in de wereld buiten groeien en bij ons in de kamer. Vanwege de temperatuur , maar de verzorging is natuurlijk per plant heel verschillend en lastig bovendien.
Er zijn planten die zuurstof geven en de lucht zuiveren https://inspiratie.intratuin.nl/luchtzuiverende-planten/

Quote van de dag;

De natuur doet niets zonder doel : wijze woorden van Aristoteles, een Griekse filosoof

Ik heb daar niets meer aan toe te voegen.
Geniet ze!




maandag 11 december 2017

Luidruchtige stilte

Blogstilte

Het is even stil geweest, ik was enthousiast begonnen omdat ik gewoon zo ontzettend van de natuur houd én jullie als lezer graag deelgenoot wil maken daarvan. Misschien zelfs ook, al lezend, laten genieten.
Want dat kan ik als ik buiten ben, genieten, van kleine dingen….(daarover in andere blogs meer)
Maar … er zijn verschillende redenen dat ik niets geschreven had de afgelopen dagen, als eerste reden was daar ; “doe ik het goed”, is het leuk om te lezen enz..
Als tweede reden is er ook dat ik aan het solliciteren ben en het wachten op bericht geeft spanning, emotionele stress en dan ben ik min of meer geblokkeerd om ook nog maar iets anders te doen.
Idioot ja, geef ik toe, dus nu toch maar weer in de pen, eh.. het toetsenbord geklommen.

Stilte in de natuur

Ik heb een boek uit de bibliotheek, een handboek voor elke boswandeling. Nu gaat het mij niet om hoe het geschreven is maar wel over een passage die mij verwarde. Het gaat over stilte, of liever gezegd over lawaai dat kinderen kunnen maken wanneer ze enthousiast in het bos lopen met hun ouders en dat dat moet kunnen. Nu is daar niet echt iets mis mee, behalve dan dat ik het zeer storend vind als ik in het bos loop en mensen hoor schreeuwen. Mijn vader zei altijd; “die zijn bang voor de stilte”. En dat is mij altijd bij gebleven. Maar is dat ook zo?Misschien wel, of hardhorend? Het zijn trouwens niet alleen kinderen die dat in hun blijheid doen, maar vooral ook volwassenen. In het boek van  Peter gaat het over het feit dat mensen tegen hun kinderen zeggen dat ze stil moeten zijn omdat, en nu komt het, ze bang zijn dat dit enthousiaste geschreeuw de dieren verstoort. Meestal zijn het fietsers, in vele variëteiten of groepjes wandelaars die meestal met die Nordic stokken lopen die blijkbaar tezamen zoveel geluid produceren dat wel hard moeten praten! Tussen schreeuwen en stilte zit ook nog iets, namelijk gewoon praten.
Ach iedereen geniet op zijn eigen manier, maar ik prefereer de stilte..
Tja hoe het ook zij, ik vind dat als je stil bent in het bos, en welk bos in Nederland is nou nog echt stil?, jij als wandelaar,  zelf meer hoort. Ik althans, ik kan een muisje horen dat tussen de blaadjes scharrelt, en als ik dan even stil sta om te kijken waar het geluid vandaan komt heb ik soms geluk om het te mogen zien, het geluid van een specht dat weergalmt tussen de bomen, de wind die de bladeren laat ruisen en de bomen bewegen. Als je naar elkaar schreeuwt hoor je dat echt niet..
En waarom zou je je kind niet leren stil zijn? Kan echt geen kwaad hoor, op de speelplaats lekker schreeuwen en achter elkaar aan rennen en in het bos even stil zijn, luisteren naar de natuur! Wat zouden kinderen daar gelukkig van worden!


Dieren stilte

Ooit wel eens een hinde lawaai horen maken? Nee die sluipen door het bos, omdat als ze wel geluid maken weten de jagers waar ze zijn en worden ze afgeschoten. De bokken daarentegen die maken alleen in de herfst lawaai, als ze burlen en gevechten houden. Ik zou het graag eens horen en zien!  En wat is lawaai ?Lawaai is voor mij, geluid dat stoort als je stilte wilt,  alles overheersend geluid.
Ik heb wel eens, oog in oog gestaan met een hinde die aan het grazen was, fourageren in een mooi woord. Ze stond op 300 meter afstand en ik zag haar en zij zag mij, ik stond heel stil en we keken naar elkaar, ze rende niet weg. Dat zijn mooie stilte momenten! Pas toen ik weer ging bewegen maakte ze zich uit de voeten.

Spechten maken ook geluid, maar om dat nou lawaai te noemen. Iedere specht zijn eigen geluid en als je een beetje oefent kun je ze snel uit elkaar houden. Andere dieren in het bos zijn vaak nachtdieren en die zie en hoor je overdag niet, behalve dus af en toe een muisje dat honger heeft.
Dieren houden van rust, en worden niet graag verstoord door lawaai, en de mens maakt veel lawaai.
De houtzagers met hun machines die alle bospaden vernielen en een soort oorlogs terrein achterlaten, boeren die hun,  tussen de bospercelen liggende akkers bewerken, die eerder genoemde ouders met kinderen en zo zijn er nog wel meer dingen op te noemen natuurlijk.


Stilte in jezelf

Genieten is zo’n woord dat voor iedereen een andere lading heeft. Voor mij is dat wandelen en soms ook daarbij fotograferen, vastleggen waar ik nu zo van geniet. Wandelend in de natuur vallen mij als hsp kleine dingen op waarvan ik kan genieten. Een paar voorbeelden zijn;
_ Een vogeltje dat zich laat zien, wauw!
_ Een regendruppel aan een kale tak, na een regenbui!
_ Sterretjemos, zo zacht en mooi groen!
Al wandelend in stilte, kan ik filosoferen, nadenken of helemaal in het hier en nu komen. Één worden met het bos en de bomen, erin opgaan. Luisteren, ruiken, voelen, zien alle zintuigen doen mee en het is balsem voor mijn ziel. Je kunt ook jezelf tegenkomen in het bos, ontdekken wat je wel en niet mooi vindt of op een andere manier genieten.
Probeer het eens als je in het bos bent, zeg eens even niets, ook als je samen bent niet. Stil zijn is niet eng! Maak eens een stilte wandeling en geniet! Van alles wat moeder aarde je schenkt.


Fijne wandeling! Veel stilte gewenst.

vrijdag 1 december 2017

Een blog over de natuur

De start

Het moest er maar eens van komen, ik loop er al weken mee in mijn hoofd. Afgelopen week dan een blogaccount  aangemaakt en een stuk over mezelf geschreven, maar van een echte post is het nog niet gekomen. Waarom niet? Ik hoor het jullie denken, nee het is niet door gebrek aan ideeën, gebrek aan onderwerpen of meer van dien aard. Mijn hoofd loopt daarmee over.
Wat dan…………spanning, of het wel goed is, krijg je wel lezers of beter nog “volgers”, is het interessant genoeg, dat soort vragen spoken door mijn hoofd.

Engeltjes

Een engeltje op mijn schouder maant mij tot rust en geeft mij goed advies:”Schrijf het voor jezelf en zie hoe het loopt”. Het duveltje aan de andere kant roept; “ja maar………”. Naar wie moet je luisteren? Ik heb toch de stoute schoenen (merkwaardige uitdrukking als je gaat typen) aan getrokken en ben begonnen.

Geen digibeet maar ……….

Al weken, sinds het idee om een blog te starten, borrelen er grote lappen tekst en oneindig veel woorden door mijn hoofd. Gisteren tijdens een wandeling kwamen spontaan de ideeën voor posts uit de lucht gevallen. Meteen in mijn telefoon genoteerd, email geopend en niet meer gesloten tot thuis. Thuisgekomen wilde ik het naar mijzelf sturen zodat ik ze kon bewaren, maar dat lukte niet erg. Toen maar op ‘bewaar concept’ gedrukt, eenmaal achter de pc om te in Word te zetten; Onvindbaar!@
Je begrijpt mijn ontgoocheling misschien wel, gauw nadenken over wat ik ook al weer toegeworpen had gekregen. Uiteindelijk, uren later en met wat hulp van mijn iets technischer partner, toch weer teruggevonden, van de 14 die ik had genoteerd had ik er 12 terug kunnen roepen. Toch niet gek voor iemand van 52……..

Natuur bij huis

Over de natuur gesproken, wij wonen dus midden in de natuur. Ons erf is zeg maar grof gezegd 3000 m2, en mijn boerderijtje staat in het midden. Dus een behoorlijke tuin, want het huisje is ruim, maar niet supergroot. In die tuin staan veel bomen, sommige al heel oud en 2 grote eiken zijn zelfs beschermd. We hebben zowel voor als achter een grasveldje, en borders, struiken enz.
Dit brengt als voordeel met zich mee dat er veel vogels in die natuur om ons huis leven.

Blogwoorden
Over het blog, hoeveel tekst is gangbaar per post? Zoals gezegd zitten er heel veel woorden in mijn hoofd, en die gedachtestroom gaat nog steeds voort. En het wil er allemaal uit, er is zoveel moois te vertellen over de natuur! 



Gisteren, tijdens die uit de lucht vallende ideeën, scheen de zon en werd het tegelijk ook donker, een prachtig gezicht. Heb even halt gehouden om er een foto van te maken, met mijn mobiel want ik trek er niet altijd op uit met mijn camera. Ik ga, als het even kan, iedere dag wandelen. Doordeweeks alleen en in het weekend met mijn partner samen.
Voor nu wil ik het hier maar even bij laten, het is tenslotte de eerste en de tweede staat al in de wachtrij, ongeduldig tegen mijn hersenpan te tikken…….nu ik, nu ik………….


Tot Later!!
Renée