woensdag 24 januari 2018

Geesbrug deel 1

Mensen vragen mij wel eens:"ben je niet bang om zo alleen te lopen"? "vind je het niet eng'?
Nee eigenlijk niet, ik ben niet bang en ik vind het niet eng. Natuurlijk houd ik mijn omgeving in de gaten maar ik ga altijd uit van het goede van de mens. Of bedoelen ze angst voor dieren? Haha bang is een groot woord maar ik ga niet graag lopen in een omgeving waar de runderen dichtbij het pad in de buurt liggen/staan. Ze zijn mij te groot en hebben gevaarlijke horens. Het zijn volgens mij goedzakken, zo zien ze eruit en zo kijken ze je ook aan en toch...Dus als ik in een gebied ga lopen waar runderen staan (meestal staan ze daar alleen in het voorjaar en zomer) dan ga ik in een grote boog om ze heen.

Schotse Hooglander april 2017


Ik denk dat je eerder wat van een mens te vrezen hebt dan van een dier. Maar ook van mensen ben ik niet bang, het zijn wandelaars net als ik. Ik had trouwens eerder in mijn leven nooit gedacht dat ik nog eens alleen op pad zou gaan. Wij hebben 10 jaar een hond gehad, en met haar heb ik altijd gelopen, toen ze kwam te overlijden ben ik meteen de volgende dag alleen op pad gegaan omdat ik bang was dat het anders te zwaar zou zijn om nog alleen te gaan wandelen. Sindsdien, nu  bijna 5 jaar geleden ga ik eigenlijk altijd alleen op pad. Behalve natuurlijk als mijn partner vrij is, dan gaan we samen.

Bordje bij wandeling Geesbrug deel 1


Vandaag ga ik eens ergens naar toe wat wel redelijk in de buurt is van mijn huis maar waar ik nog niet eerder alleen gelopen heb. Sinds ik in 2016 mijn rijbewijs heb gehaald is de wereld een stuk groter geworden. Dat geeft veel vrijheid en wat is er mooier dan doen wat je passie is? Wandelen en fotograferen en daar over schrijven.

Geesbrug, maar het heet zoals je op het bordje ziet boswachterij Gees,  heeft 2 plekken waar je kunt lopen, vandaag ga ik een wat kortere wandeling doen omdat ik mij wat ziek voel, andere keer komt het andere gebied aan de beurt. Je parkeert de auto ergens in de kant en begint op het zandpad langs een boerderij.

start van de wandeling


Als je bij de bosrand komt dan kun je zien dat ook hier teveel water staat en de grond verzadigd is, met als resultaat dat er een gootje gemaakt is om het naar de sloot te laten lopen.

nattigheid in bos
gootje om overtollig water af te voeren



Het pad waar ik op loop kun je heel lang rechtdoor lopen, tot je op een splitsing komt, daar ga ik naar links, richting het bosgedeelte. Je kunt op de splitsing ook rechts, over een wildrooster of rechtdoor naar de heide. Ik ga nu naar links, het bos in, en dat volg ik eigenlijk alsmaar tot je weer op de weg uitkomt, waar je dan links gaat om weer naar de auto te komen.

bos gedeelte van de wandeling


staartmees

In het bos kwam ik ineens een groep staartmezen tegen, die driftig aan het heen en weer vliegen waren. Ze knabbelden een beetje aan een takje en hup vlogen ze weer door. Ze zitten geen moment echt stil genoeg om een foto te maken, en de harde wind hielp ook niet mee,  maar die ene had ik mooi te pakken.!

Ik heb er ook verscheidene soorten paddenstoelen en zwammen gezien tot ik uiteindelijk weer op de weg beland. Daar aangekomen rook ik een heerlijke geur, ik denk de geur van ingekuild gras. Zaaalig! Jammer dat er geen geur foto's bestaan.

laatste gedeelte van de wandeling over de weg
Het laatste deel van de wandeling loop je dus over de weg, maar dat is geen straf want er is genoeg te zien! Ik zag een berk met een spechtengat, en hoorde in de verte het geluid van wat ik dacht dat een buizerd was. Maar een heel erg witte buizerd leek me sterk dus ik heb geprobeerd er een foto van te maken. Hij/ zij zat erg ver in een boom en het waaide hard dus echt heel scherp is het niet maar ik wil hem hier toch laten zien.

spechtengat in dode berk

ik denk een ruigpootbuizerd
Al met al was het ondanks het grijzige - maar - zachte weer en de harde wind toch weer een fijne wandeling, de natuur blijft mij verrassen. Het ene moment denk je niets te gaan zien en het andere moment zie je van alles.!




Geniet van de cadeautjes van de natuur!!


maandag 22 januari 2018

Kraggenburg

Zondagochtend, het is vandaag eerder licht dan normaal omdat het zo helder is. De zon komt op en mijn natuur hart maakt een sprongetje. Yes! Op zondag is het dierenhokken schoonmaakdag en we zijn buiten aan het werk, in het zonnetje. De vogels hebben er ook zin in, een spreeuw zit alweer zijn mooie geluiden te produceren in 1 van onze eiken. Wat kan die mooi zingen zeg! Maar ook de koolmeesjes laten zich van hun beste kant horen, ze hebben net als ik zin in het voorjaar! Ze zitten elkaar achterna en zingen het hoogste lied. Als de zon schijnt, ook al is het koud, krijg ik toch weer zin om in de tuin te werken.

Na de lunch gaan we naar Kraggenburg, en met een zonnetje erbij is het nog meer genieten dan zonder zon.! Kraggenburg ligt in Flevoland en het bos wat we in ons hoofd hebben om naar toe te gaan zijn we al eens geweest. Het zou een oase voor paddenstoelen zijn maar ook de vorige keer hebben we er, net als nu, geen één gezien.


start 'mos'bos



Wel heel veel mossen en wat heel mooi is, het groeit tegen sprietjes op wat een beetje een sprookjesachtig beeld geeft. Ondertussen laat ook de zon het weer een beetje afweten maar is het gelukkig wel licht genoeg voor foto's.

bemoste bomen en sprieten


Ik heb een zwak voor de natuur en mijn makke is dat ik alles mooi vind. Dus een wandeling van 4 km wordt al snel een wandeling van 1,5 of  2 uur ipv 1 uur. Wij lopen dus ook niet om afstanden te maken maar meer voor de omgeving. Je begrijpt dat ik genoot van al die mooie bemoste sprieten en bomen.

bemoste boom


Maar...... ook hier heeft het water in overvloed toegeslagen, ook dit pad was niet beloopbaar, doorwaadbaar,  als je geen laarzen aan had. Dus onverhoopte zake terug naar de auto, wel een puttertje gespot en geluiden gehoord van andere vogels maar die niet gezien.

Einde wandelpad door water

ik keek omhoog waar het geluid vandaan kwam en zag toen de putter


Uitzicht op wat het wandelpad zou moeten zijn, maar nu moerasgebied is



We zijn daarna door gereden naar het Voorsterbos, waar we een heerlijke wandeling gemaakt hebben. Ook hier zijn ze nog met de omgeving bezig. De storm heeft hier ook aardig huis gehouden, veel bomen omgegaan.Het voorsterbos is één van de oudste bossen van Flevoland. Kijk HIER voor meer informatie van Natuurmonumenten.
Hieronder zie je het bord bij het bos, er zijn genoeg wandelingen te volgen!

bord met wandelingen

start wandeling op fietspad

gebied in ontwikkeling


prachtige schors van gevelde boom

stormschade


Eenmaal na de wandeling, in de auto op weg naar huis zagen we in de akkers vogels foerageren. Het waren kramsvogels en koperwieken, wat een prachtige vogels. Deze zitten allemaal in de familie van de lijsters, en zitten vaak samen op de akkers.


koperwiek in akker

kramsvogel in akker



Genieten maar weer!




zondag 21 januari 2018

Engbertsdijksvenen Vriezenveen

Als het weekend is gaan we er steevast op uit! Samen dan, ongeacht het weer stappen we in de auto en gaan we ergens wandelen. Allebei de camera mee, en ik heb sinds kort een statief. Ik wilde wel eens kijken vandaag, zaterdag 20 juli, hoe het zou zijn, om met een statief foto's te maken.



Ik was in de veronderstelling dat het heeeeel veeeeeeeeel beter zou gaan met een statief maar dat was toch verkeerd gedacht. Allereerst heb je natuurlijk het gewicht, mijn camera is al geen licht dingetje. Het statief is op zichzelf niet zwaar maar samen met de camera redelijk aan gewicht te noemen, en naar mate je verder loopt wordt hij alsmaar zwaarder. Dus het was niet echt een succes te noemen, om te gaan wandelen met een statief. We zijn gaan wandelen bij het gebied Engbertsdijkvenen. De officiële ingang is bij Kloosterhaar, maar er zijn verschillende plekken waar je het gebied in kunt.

Het is een koude en zeer grijze dag waarbij de zon als het ware af en toe kiekeboe speelt. De auto zetten we op het zandpad en lopen dan richting het gebied. Je hoort van verre de ganzen al gakken en dat is natuurlijk hoopgevend.

Het is een heel nat gebied maar nu is het ook nat op plaatsen waar het normaal niet nat zou zijn. Dus wil je het gebied verkennen in de winter, raad ik je aan om laarzen mee te nemen.
Je komt als eerste bij een plas aan je rechterhand en daar hebben we wintertalingen gespot, ook heel veel wilde eenden, maar de ganzen die je wel hoort, hebben we niet gezien

Wintertaling
In het andere gedeelte, bij Kloosterhaar dus, zijn we al vaker geweest en hebben we bijvoorbeeld de klapekster al eens gezien. Nu in het gedeelte in Vriezenveen, is het op de ganzen na stil. En hoe verder we lopen hoe stiller het wordt. Geen vogel geluiden te horen. Het is ondanks het grijze weer nog steeds een prachtig gebied en we genieten er ook ten volste van.
Mooie vergezichten over de heide en het natte gedeelte, graspollen die nu bruin zijn en als hoopjes in het water staan, ook hier berken die natte voeten krijgen.


pollen hoopjes

berken met natte voeten

De doodse stilte houdt aan terwijl we doorlopen richting vogelkijkhut, met de hoop op het zien van de ganzen die daar dan op de plas verblijven. Aangekomen bij de afslag naar de hut, zien we tot ons "verdriet' dat het pad op geen enkele manier toegankelijk is momenteel. Wel geprobeerd maar er staat op die plek teveel water om zonder laarzen te betreden. Jammer! Volgende keer beter dan maar!

bordje vogelkijkhut

rechts onder het bordje heel veel water


Aan het eind van bovenstaand pad gekomen, horen we water stromen. Het is zo nat in het bos dat het te hoog geworden is en er uit wil. En dan ontstaan er vanzelf kleine watertjes.

stromend water

Wat mooi is aan al dat vocht is dat er ook veel mossen ontstaan. Prachtig gezicht!



Als je bij het fietspad bent aangekomen dan zie je een brug. Als je op die brug gaat staan dan zie je dat veel bomen over het kanaal hangen. Dat is een gebied voor de ijsvogel. Vandaag hebben we hem niet gezien maar hij zit er wel. Over het fietspad gaan we terug naar de auto en zien nog maar eens, hoe nat het gebied nu eigenlijk is.

spiegeling bomen in water
Maar het is een ongelooflijk mooi gezicht, die weerspiegeling van die bomen in al dat water. Hoe mooi wil je het hebben?


Ik heb er een kaartje bij gedaan zodat je kunt zien waar het was, voor alle wandelaars die het leuk vinden om eens ergens anders te gaan lopen dan hun bekende ommetje.!

Geniet ze!

vrijdag 19 januari 2018

De Krim


informatiebord over de vloeivelden
Vandaag ben ik gaan wandelen bij de Vloeivelden in de Krim. Wat ik graag doe is wandelen én vogels kijken. En in de Krim gaat dat heel goed samen. Er staat daar een vogelkijkhut, maar die was de laatste keer dat ik daar was afgesloten. Beter nog, er staan meerdere vogelkijkhutten.  Het gebied is nog in ontwikkeling maar is en wordt erg mooi.

Na een blik op de weerradar, ik ga meestal in de middag lopen, besluit ik om in de auto te stappen en nu te gaan wandelen. In de Krim ga je richting Anerveen en net voor het brugje ga je links en kom je bij de hut. Je kunt HIER vinden waar het precies is.

Daar aangekomen gaat in de donkere lucht ineens de zon schijnen en dacht ik ook vandaag mazzel te hebben, maar niets is minder waar. Eenmaal op pad, en het woord pad is hier symbolisch bedoeld want er was alleen maar een drassig en modderig geheel waar ik me niet door heen wilde worstelen, begon het toch weer te regenen. Niet bang van een beetje regen ben ik stoer door gelopen maar net als het weer zat niet alles mee.


Vogelkijktoren

De vogelkijktoren kreeg ik wederom niet open, alsof hij dicht getimmerd zat, dat zal niet maar ik ben blijkbaar niet sterk genoeg om hem open te krijgen. Aan de andere kant, iedereen zou het toch moeten lukken? dus ga ik ervan uit dat ie dicht zat.
vogelkijktoren zomer 2017



klaphekje naar 'bosje'

Ik laat me niet kennen en ga het klaphekje door. Een klaphekje omdat dat gebied begraasd wordt door schapen, in de zomer dan, ik heb ze nu niet gezien. Je kunt door een klein 'bosje' lopen waar het in de zomer wemelt van de vogeltjes. Vandaag kon ik niet doorlopen doordat er een boom omgevallen was precies op het pad,  dus moest ik weer terug, want je kunt er ook omheen, dat bosje dan.


Vogelkijkhut op dijkje

Wanneer je er dus omheen loopt, langs een sloot,  waar in de zomer ook vogels zitten, kom je bij een vogelkijkhut op een dijkje. Je hebt dan een prachtig uitzicht over de vloeivelden aan die kant. Het wordt omringd door veel riet, waar je dus in het voorjaar en in de zomer veel rietvogels kunt ontdekken. O.a. de rietgors natuurlijk maar misschien, ik heb hem nog nooit gezien, ook wel het baardmannetje. In het water van de vloeivelden hebben we daar kluten, witgatjes en andere oeverlopers gezien en gehoord. Ook de buizerd is daar vertegenwoordigd.

overzicht vanuit vogelkijkhut op dijkje


Zelfde overzicht vanaf dijkje maar in de zomer van 2017


Verste vogelkijkhut

Wanneer je weer terug gaat door het klaphekje, kun je (en dat is nieuw) een wandeling lopen. Je kunt ook, als het wat opgedroogd is, vanaf de parkeerplaats langs een natuurakker lopen en dan helemaal langs de sloot tot het eind. Dan ga volg je het natuurpad omhoog en kom je bij een grote en hoog gelegen vogelkijkhut. Hier heb je ook een prachtig uitzicht over de vloeivelden aan die kant.


Verste vogelkijkhut en daar achter nog de aardappelmeelfabriek


verste vogelkijkhut zomer 2017


Als je weer terug wilt, ga je halverwege het pad, waarover je gekomen bent,  naar links. Hier kom je langs een insechtenhotel. Dan zie je langs het dijkje ook nog een andere vogelkijkwand staan.


insectenhotel


Al met al is het een prachtig gebied wat eerst een spoelwater bassin voor de aardappelmeelfabriek was. Je kunt hier heel veel verschillende vogels treffen, maar dan vooral in een ander jaargetijde dan de winter. En ook hier geldt, je moet mazzel hebben!

Hier kun je de website van de vloeivelden vinden, informatie over hoe het gebied zo geworden is e.d. Momenteel zijn ze er mee bezig, zowel het gebied als de website.



Vogels kijken tijdens het wandelen! Geniet ze!


woensdag 17 januari 2018

Dalerpeel deel 2

In Nederland zijn we altijd overgeleverd aan het weer, of de weergoden. En die zijn niet altijd met ons, of voor ons. Als buitenmens zit ik niet met een beetje regen, of een beetje wind maar ik ga natuurlijk niet wandelen of in de tuin werken in een bui. Dat heeft ook geen zin, in de regenbui zitten ook alle vogeltjes lekker in hun schuilplaats, zien alle planten er verlept uit en foto's maken gaat ook niet zoals je wilt.

Toen ik vanmorgen de gordijnen open deed was het wit, en kijkende op de weerradar komt er nog meer, vanmiddag zou het beter worden. Dus vanmiddag toog ik met mijn camera naar een geweldige plek met heeeeeel veeeeeeeeel berkjes en een heerlijk paadje.
Helaas werd het niet beter weer zoals voorspeld maar ben ik toch gegaan. Als je daar wilt wandelen kun je de auto in de berm zetten, de wandelingen beginnen tussen de huizen in op de Veenschapsweg.

Start wandelingen

Ik ben mijn eigen weg gegaan, zoals gewoonlijk, maar wel daar gestart. Als je daar begint kom je meteen tussen de berken terecht. Momenteel was het een natte boel van al die regen en sneeuw maar in een droge periode is het goed te lopen.

Berkenpaadje winter 2018


Toch gevonden een foto van juli 2017

Ik kan niet uitleggen wat ik zo ontzettend mooi vind aan berken maar het zal de schors zijn, het overlevingsmechanisme, het stand houden terwijl ze op verschillende plekken met hun wortels in het water staan. Maar ook de kleuren van de blaadjes zowel in het voorjaar als in het najaar. En... wel eens bij een berk gestaan en omhoog gekeken tegen een blauwe lucht, dat wit tegen dat blauw! Daar kan ik lyrisch van worden. Hahah

Ik loop dus niet de wandelingen van de eerste foto, er staan trouwens geen kilometers bij maar dat zal niet veel zijn is mijn vermoeden want het is niet supergroot, maar op een kruising gekomen ga ik naar rechts en steek een weiland over waar in de zomer koeien kunnen staan.

Rechts aanhouden voor de klaphekjes

Je gaat dan door de klaphekjes en komt aan de andere kant, je bent dan wel het 'berkenbos' uit. Je kunt naar links lopen tot het eind, maar het eind kun je eigenlijk al zien.

Links af naar het 'eind'
Ik ga rechts en dan kom je langs wat weilanden. Ondertussen begint het te regenen en sneeuwen, natte sneeuw, en zie ik in de verte, wat ik dacht dat het spreeuwen waren, maar koperwieken bleken.
Dichterbij gekomen geprobeerd foto's te maken, maar ze zitten niet echt stil en het weer is niet optimaal om foto's te maken.

Koperwiek in weiland
Maar goed, voelde me erg goed ondanks de koude en de slechte weersomstandigheden en was blij dat ik er toch even uit ben gegaan. Het was ook een prachtige wandeling. Verderop in de weilanden zag ik de schapen, onverstoorbaar grazen van het gras dat nog te zien was.

Uitzicht vanaf pad over weiland

Nat schaap
Ik vraag jullie, als lezer, je voor te stellen hoe het er allemaal uitziet in het voorjaar of zomer. Alle berken met groene blaadjes, tussen de weilanden, die dan prachtig hoog gras zullen hebben, groeit er riet en bevinden zich kleine watertjes. Het zal er krioelen van het leven, vogels, insecten en bloemen die groeien langs de sloten. Kun je het je voorstellen hoe mooi het daar zal zijn?

Bijna bij het eind gekomen zag ik nog twee paarden staan, prachtige zwarte Friesen, en op de foto zie je hoe hard het regent. Eenmaal weer in mijn auto, begon het grote vlokken te sneeuwen en had ik toch het gevoel dat ik een beetje mazzel heb gehad en een hele fijne wandeling.

Paarden in regen
Ik neem het je niet kwalijk als je niet meteen naar Dalerpeel gaat rijden en de wandeling(en) gaat lopen, maar het is zeker de moeite waard om in het voorjaar te doen! Niemand is zo gek als ik om in dit weer te genieten van de natuur! Maar er komen weer betere weersomstandigheden en dan hoop ik dat je net zo kan genieten van de berken als ik! En zeg nou zelf, als je kijkt naar de tweede foto, dan wil je daar toch ook heen?



Veel berken genot!